09-10.11.2020

Drodzy Rodzice!

Zachęcam Was do skorzystania z propozycji na zajęcia, które obejmują dwa dni – poniedziałek i wtorek. Życzę Wam udanej zabawy, pozdrawiam serdecznie.


Rozmowa na temat swoich ulubieńców, przyjaciół domu, czyli zwierząt hodowanych w domach.
– Jakie zwierzęta ludzie hodują w domach?
– Których zwierząt nie hoduje się w domu?
– Których zwierząt nie wolno hodować w domu?
– Dlaczego hodujemy zwierzęta w domach?
– Co powinniśmy zapewnić tym zwierzętom?

Słuchanie opowiadania Olgi Masiuk „Zwierzątko domowe”.

Domowe zwierzątko
Olga Masiuk

-Udało się! Udało się! – krzyknęłą Zosia, wchodząc do sali. – Będę miała chomika. Rodzice
się zgodzili.
Dzieci od razu otoczyły ją i zaczęło się wypytywanie. A jaki, a skąd, a jakie imię. Zosia
bardzo cierpliwie udzielała wyjaśnień. Dziś po powrocie z przedszkola, miała iść z tatą do sklepu
po tego chomika.
-I on będzie na ciebie czekał, kiedy będziesz w przedszkolu? – zapytał Tup.
-Pewnie będzie wtedy spał, a kiedy wrócę z przedszkola, będziemy się bawić.
-Tak samo jest z moim psem – wykrzyknął Kuba. – Kiedy wracam z przedszkola, to on się
przeciąga i ziewa, ale potem się tarzamy po podłodze.
Tup się zamyślił.
-Chyba też chciałbym mieć domowe zwierzątko, tylko nie wiem, jakie. Przecież wszystkie
zwierzęta mieszkają w lesie, więc dlaczego któreś chciałoby mieszkać u nas w domu? Sarenka na
pewno nie, ani wiewiórka. One czasem wpadają do nas na podwieczorek, ale zawsze na krótko, bo
już chcą pędzić na polanę albo skakać po drzewach.
-To może jakieś malutkie zwierzątko, które lubi mieszkać w domu i z którym mógłbyś się
umówić, że będzie twoje – zaproponowała Elizka.
Do końca dnia czuło się napięcie. Zosia czekała, aż przyjdzie po nią tata i pójdą kupować
chomika, a Tup wciąż myślał o tym, kto może być jego domowym zwierzątkiem.
Następnego dnia dzieci czekały niecierpliwie na Zosię, żeby opowiedziała, jak się miewa jej
chomik.
-Jest super! – wykrzyknęła dziewczynka, kiedy w końcu stanęła w drzwiach. – Tylko robi
kupę w wiórki, którą muszę sprzątać.
-Fuj – skrzywiła się Elizka.
-Każdy robi kupę – rozstrzygnął Szczypior. – Po psie trzeba sprzątać na podwórku, przy
ludziach. Ale bawiliście się? To najważniejsze.
-Cały wieczór. Ma takie fajne policzki i milutkie futerko – cieszyła się Zosia.
-Ja też mam domowe zwierzątko – odezwał się nagle Tup.
Dzieci spojrzały zaciekawione.
-Dogadałem się z pająkiem, który mieszka za szafką. Zgodził się być moim domowym
zwierzątkiem i mówi, że może czekać, dopóki nie wrócę z przedszkola. Tylko w soboty chciałby
wyskoczyć do rodziny. Ale wtedy będę bawił się z siostrą. Fajnie, co nie?
● Po wysłuchaniu opowiadania  rodzic zadaje dzieciom pytania do tekstu:
Pytania po przeczytaniu tekstu:
Jakie zwierzątka miały dzieci w opowiadaniu?
Kto został zwierzątkiem Tupa?
Co to znaczy dbać o swoje zwierzątka?
Jak należy zajmować się swoimi zwierzątkami?
Jak wy zajmujecie się swoimi zwierzątkami?

 Rodzic jednocześnie informuje o zasadach zachowania bezpieczeństwa wobec nieznanych zwierząt:
– Jak mogą zachowywać się zwierzęta (spotkane na ulicy, podwórku)?
– O czym powinniśmy pamiętać w kontakcie z nieznanym zwierzęciem? (nie drażnić; stoimy spokojnie i bez ruchu, gdy pies nas wącha, nigdy nie dotykamy nieznanych zwierząt; gdy chcemy pogłaskać psa zawsze musimy o to zapytać jego właściciela)
– Jak powinniśmy się zachowywać, gdy podczas spaceru widzimy za ogrodzeniem psa? (trzymamy ręce z dala od ogrodzenia, za którym jest pies)
– Jak powinniśmy się zachowywać, gdy podczas pobytu w zoo oglądamy zwierzęta na wybiegu, np. słonia, lwa, foki? (w zoo stoimy w wyznaczonych miejscach)
– Jak należy się zachować, gdy atakuje nas pies? ( Rodzic przypomina dzieciom, że zdarzały się przypadki pogryzienia dzieci przez psy. Mówi, by dzieci nie zbliżały się do nieznanych psów, nie wchodziły same na obcy teren, na którym jest pies.  Rodzic jeżeli zna to pokazuje dzieciom pozycję, jaką należy przyjąć, gdyby przypadkiem zaatakował je pies – przede wszystkim nie należy uciekać, trzeba rzucić się na ziemię, skulić się, chowając głowę pomiędzy ramionami – pozycja bezpieczna – gdy pies na nas skacze zwijamy się w kłębuszek – dziecko klęczy, głową dotyka podłogi, ręce przyciągnięte do tułowia, kciuki schowanew pięści, pięści przyciśnięte do uszu).


Video Prezentacja – „Pozycja bezpieczna, gdy zaatakuje pies”.
https://www.youtube.com/watch?v=CLyttarov1E

„Piórka” – ćwiczenie oddechowe.    Dziecko ma piórko zawieszone na nitce. Dziecko   dmucha  na piórko , starając się jak najdłużej utrzymać je w powietrzu.    


2. Zestaw ćwiczeń gimnastycznych:
● Maszerujemy:wspólnie z dzieckiem
– jak czaple (wysoko kolana);
– jak wróbelki (na placach);
– jak bociany (na piętach);
– jak pingwiny (na zewnętrznej stronie stopy);
– krążymy ramionami w przód (jak do lotu);
– krążymy ramionami w tył.
● Stop,  teraz
– robimy skłon w przód i wyprost;
– wyciągamy ramiona przed siebie, wykonujemy 5 przysiadów.
– skaczemy jak pajacyki;
● Kładziemy się na plecach:
– ręce jak skrzydełka – jazda na rowerze;
– ręce rozłożone na bok – przenosimy ugięte kolana na prawą stronę i wytrzymujemy 5 sekund, na lewą – wytrzymujemy 5 sekund (wykonujemy 5 powtórzeń, bez odrywania pleców od podłogi);
– ręce wzdłuż tułowia, kolana ugięte, stopy na podłodze. Unosimy biodra do góry, wytrzymujemy 3 sekundy.
 ● „Podaj kość” – zabawa ruchowa. Dziecko   i rodzic siedzą  , bardzo blisko siebie.    Dziecko trzyma w ręku woreczek – kość  podaje  woreczek do  rodzica   ● „Piesek niesie kość” – zabawa ruchowa na czworakach .  Dziecko ma woreczek gimnastyczny    lub inny przedmiot i staje w pozycji na czworakach. Na hasło: „Pieski niosą kość” – dziecko  wkładają sobie woreczek pod brodę i dociska  do szyi. W tej pozycji stara  się przenieść woreczek na inne miejsce w drugi koniec pomieszczenia.
 ● „Kocie drogi” – zabawa naśladowcza. Dziecko  zamienia  się w kotka : chodzi  po  pokoju na czworakach.   Rodzic mówi co ma  robić kot , a dziecko  to wykonuje : pije  mleko z miseczki, robi  koci grzbiet, kładzie  się na plecach i bawi  kłębkiem wełny, poluje  na myszkę, zwija  się w kłębek i zasypia .
 ● Ćwiczenie oddechowe – dziecko  leży na plecach. Wykonuje  wdech nosem, wydech – ustami.